Gloss: proselyte
Transliteration: prosēlutos
Strong’s: G4339
προσήλυτος, -ον
(προοελαύνω), [in LXX for גֵּר ;]
__1. one who has arrived, a stranger.
__2. Of converts to Judaism, a proselyte (see DB, see word): Mat.23:15, Act.2:10 6:5 13:43.†
(AS)
(προοελαύνω), [in LXX for גֵּר ;]
__1. one who has arrived, a stranger.
__2. Of converts to Judaism, a proselyte (see DB, see word): Mat.23:15, Act.2:10 6:5 13:43.†
(AS)