Gloss: to roar
Transliteration: mukaomai
Strong’s: G3455
μυκάσμαι, -ῶμαι in cl. chiefly poët.,
[in Sm.: Job.6:5 * ;]
prop., of oxen (onomatop.), to low, bellow; of a lion, to roar: Rev.10:3.†
(AS)
[in Sm.: Job.6:5 * ;]
prop., of oxen (onomatop.), to low, bellow; of a lion, to roar: Rev.10:3.†
(AS)