Gloss: wrongdoing
Transliteration: kakopoios
Strong’s: G2555
κακοποιός, -όν
(κακόν, ποιέω), [in LXX: Pro.12:4 (בּוּשׁ hi.) Pro.24:19 (רָעַע hi.)* ;]
doing evil; as susbt., an evil-doer: 1Pe.2:12 2:14 4:15.†
(AS)
(κακόν, ποιέω), [in LXX: Pro.12:4 (בּוּשׁ hi.) Pro.24:19 (רָעַע hi.)* ;]
doing evil; as susbt., an evil-doer: 1Pe.2:12 2:14 4:15.†
(AS)